Ετικέτα: Πολωνός και εναέρια

Το (όχι και τόσο) μυστικό ημερολόγιο ενός αρχάριου Pole και Aerial Hoop - Εβδομάδα Πέντε

Αναρτήθηκε στις από Joey

Εβδομάδα Πέντε - Πολωνός

Νομίζω ότι τελικά ακολούθησα σωστά το ζέσταμα της Hannah! Χρειάστηκαν μόνο πέντε εβδομάδες και ένα τρελό ποσό συγκέντρωσης, αλλά αισθάνομαι άνετα τώρα.

Μετά από λίγη προπόνηση, ξεκινήσαμε με την πρώτη νέα κίνηση της συνεδρίας, το Forearm Climb. Αφού μάθαμε το βασικό Pole Climb τις προηγούμενες εβδομάδες, αυτό δεν ήταν τόσο τρομακτικό στην αρχή. Η τοποθέτηση του χεριού και του βραχίονα ήταν αρκετά φυσική. Μπορώ ήδη να αισθανθώ ότι η δύναμη του άνω μέρους του σώματός μου και η συνολική αντοχή μου έχει βελτιωθεί από τότε που ξεκίνησα αυτές τις συνεδρίες και το Forearm Climb μου το απέδειξε αυτό. Φαίνεται επίσης πολύ πιο "επαγγελματικό" από το Pole Climb (το βλέπω σχεδόν σε κάθε παράσταση σε διαγωνισμούς και εκδηλώσεις). Η αρχική ανύψωση από το πάτωμα πάνω στον στύλο ήταν πολύ πιο ομαλή και προσωπικά αισθάνθηκα πιο εύκολη από τις προηγούμενες συνεδρίες.

Στη συνέχεια προχωρήσαμε στο Cradle Spin. Όπως ανέφερα στο τελευταίο μου blog, νιώθω ότι η δεξιά μου πλευρά κυριαρχεί (διάβασε ότι είναι πιο δυνατή και πιο εύκολη για τις περισσότερες κινήσεις), αλλά το σώμα μου ήταν έτοιμο να με προδώσει: η αριστερή πλευρά στο Cradle Spin ήταν εξαιρετικά εύκολο για μένα να πιάσω σε σύγκριση με τη δεξιά πλευρά! Μετά από μερικές ακόμα προσπάθειες και στις δύο πλευρές και κάποια καθοδήγηση από τη Hannah μου έκανε κλικ. Η αίσθηση του να φεύγεις από το πάτωμα και να είσαι κοντά στον στύλο ήταν λίγο ξένη, καθώς οι περισσότερες άλλες κινήσεις που έχουμε μάθει μέχρι τώρα απαιτούν το σώμα να είναι εκτός του στύλου με ευθείες γραμμές (μυτερά δάχτυλα ποδιών/εκτεταμένα πόδια για αισθητικούς λόγους) και κλειδωμένα χέρια.

Στη συνέχεια η Hannah μας έδειξε ένα Side Spin. Αυτό αποδείχτηκε αρκετά δύσκολο για μένα, τόσο με την τοποθέτηση των ποδιών όσο και με το να σηκωθούν και τα δύο πόδια ομαλά από το πάτωμα. Δεν είμαι 100% ευχαριστημένη με την τρέχουσα πρόοδό μου, αλλά είναι κάτι για να δουλέψω μέχρι τη συνεδρία της επόμενης εβδομάδας.

Τελικά, προχωρήσαμε σε αυτό που περίμενα όλη την εβδομάδα, την αναστροφή! Η Hannah μας έδειξε ένα βασικό Invert από Strong Hold σε Crucifix. Δεν ήμουν πολύ σίγουρη για το αν θα μπορούσα να κάνω invert από το Strong Hold, αλλά ακόμα και η πρώτη μου προσπάθεια ήταν πολύ καλύτερη από ό,τι νόμιζα ότι θα ήταν. Μετά από αυτό, ένα άλλο θέμα που δεν είχα προβλέψει μπήκε στο παιχνίδι: ο συντονισμός των ποδιών μου πάνω από το κεφάλι μου ενώ τα χέρια μου κρατιόντουσαν από τον στύλο. Υποθέτω ότι είναι θέμα μυϊκής μνήμης και θα έρθει με περισσότερη εξάσκηση. Δείτε τις παρακάτω εικόνες που τράβηξε ευγενικά ο Dion.

Μετά τη φωλιά του πουλιού στο Aerial Hoop την προηγούμενη εβδομάδα, το να είμαι ανάποδα δεν ήταν τόσο τρομακτικό όσο νόμιζα ότι θα ήταν. Κατάφερα επίσης να αφαιρέσω το ένα μου χέρι ενώ ήμουν ανάποδα, οπότε αυτό ισοδυναμεί με μισό Εσταυρωμένο; Η αποβίβασή μου από αυτή την κίνηση δεν ήταν και τόσο χαριτωμένη. Βλέποντας τους περισσότερους από τους άλλους μαθητές να γλιστρούν από τον στύλο για να καταλήξουν στο πάτωμα σε μια όμορφη πόζα, με έκανε να θέλω να το κάνω πραγματικά την επόμενη φορά.

Εβδομάδα Πέντε - Aerial Hoop

Δυστυχώς, δεν υπήρχε συνεδρία Aerial Hoop στο Aerial Attic αυτή την εβδομάδα που θα μπορούσα να παρακολουθήσω (ίσως αυτό να δώσει χρόνο στις διάφορες μελανιές που έχω κολλήσει κατά τη διάρκεια του Aerial Hoop να επουλωθούν λίγο), αλλά ανυπομονώ να επιστρέψω στο στούντιο την επόμενη εβδομάδα με την Έλλη, να τελειοποιήσω το υπάρχον ρεπερτόριό μου και να προσθέσω μερικά νέα πράγματα πριν το κλείσιμο των Χριστουγέννων.

Εβδομάδα Πέντε - Aerial Yoga

Αφού έχασα μερικές συνεδρίες Aerial Yoga λόγω επαγγελματικών και προσωπικών υποχρεώσεων, ήμουν πραγματικά ενθουσιασμένη που επέστρεψα στο στούντιο με την Τζες. Δείτε στο παρακάτω βίντεο τι έκανα.

<<< Previous Post – The (Not So) Secret Diary Of A Pole And Aerial Hoop Beginner – Week Four<<<

>>>Επόμενη ανάρτηση - Το (όχι και τόσο) μυστικό ημερολόγιο ενός αρχάριου Pole και Aerial Hoop - Εβδομάδα έξι>>>

ΤΟ (ΌΧΙ ΚΑΙ ΤΌΣΟ) ΜΥΣΤΙΚΌ ΗΜΕΡΟΛΌΓΙΟ ΜΙΑΣ ΑΡΧΆΡΙΑΣ ΣΤΟ ΣΤΎΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΑΈΡΙΟ ΣΤΕΦΆΝΙ - ΤΈΤΑΡΤΗ ΕΒΔΟΜΆΔΑ

Αναρτήθηκε στις από Joey

Τέταρτη εβδομάδα - Πολωνός

Μετά το συνηθισμένο μας ζέσταμα με τη Χάνα (νομίζω ότι είμαι 99% εκεί τώρα!), ξεκινήσαμε το μάθημά μας.

Επανεξετάσαμε το Chair Spin της προηγούμενης εβδομάδας. Αρχικά, δεν το είχα βρει πολύ δύσκολο, αλλά το "γυάλισμα" για να διασφαλίσω ότι είχα τη σωστή τοποθέτηση των χεριών, μια καλή φόρμα και μυτερά δάχτυλα των ποδιών ήταν μια μικρή πρόκληση.

Στη συνέχεια η Hannah μας προχώρησε σε ένα Carousel Spin, αρχικά ήμουν λίγο επιφυλακτικός σχετικά με το αν θα μπορούσα να το τραβήξω αυτό, καθώς ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποιούσα Split Grip (AKA Bracket Grip) και όπως οι περισσότεροι άνθρωποι, υποθέτω ότι έχω μια κυρίαρχη/ισχυρότερη πλευρά (δεξιά αν αναρωτιέστε!). Η τάση μου είναι πάντα να κρεμάω από το δεξί μου χέρι και να σπρώχνω με το αριστερό μου για το γύρισμα. Το να το δοκιμάσω αντίστροφα με το αριστερό μου "οδηγό" ήταν μια ενδιαφέρουσα εμπειρία, αλλά μετά από τις πρώτες δύο προσπάθειες, αισθάνθηκα πολύ καλύτερα και κατάφερα να πάρω κάποια ωραία απόσταση από το πάτωμα και να τερματίσω σε καλή θέση του ποδιού, αντί να προσγειωθώ απλά στα πόδια μου.

Μια άλλη κίνηση που επανεξετάσαμε κατά τη διάρκεια αυτής της συνεδρίας ήταν το Fan Kick. Τα "προβλήματα συντονισμού" μου επανήλθαν σε αυτό το σημείο. Νομίζω ότι αν αρχίσω να εξασκούμαι σε τέτοιου είδους πράγματα στο σπίτι, μακριά από τον στύλο στο πάτωμα (διάβασε Fan Kicks και Shoulder Rolls), τελικά θα γίνει πιο φυσικό και λιγότερο αναγκαστικό. Μετά από μερικές προσπάθειες έφτασα εκεί, όχι στο επίπεδο που θα ήθελα, αλλά βατό.

Στη συνέχεια η Hannah μας παρουσίασε το Pole Sit. Χαίρομαι τόσο πολύ που είχα αγοράσει ένα ζευγάρι "κοντά σορτς" για τη συνεδρία αυτής της εβδομάδας, καθώς το να προσπαθήσω να το κάνω με το συνηθισμένο μου σορτς μπάσκετ θα ήταν άσκοπο! Ακόμα και το νέο μου σορτσάκι ήταν λίγο μακρύ για αυτό που προσπαθούσα να κάνω (να κάνω επαφή του δέρματος με τον στύλο με το πάνω μέρος των εσωτερικών μηρών μου)! Την πρώτη φορά που επιχείρησα αυτή την κίνηση παραλίγο να συντρίψω και τα "οικογενειακά κοσμήματα" στον ενθουσιασμό μου να ανέβω αξιοπρεπώς στον στύλο! Τότε συνέβη το φοβερό "φιλί του στύλου" (το πρώτο μου θα ήθελα να προσθέσω)! Το εσωτερικό των μηρών μου έκαιγε για το υπόλοιπο της νύχτας, αλλά μετά από αυτό το αρχικό σοκ και την κάποια "διαχείριση των περιουσιακών μου στοιχείων" κατάφερα να αφαιρέσω το ένα χέρι από τον στύλο και να γείρω προς τα πίσω για να κάνω ένα ωραίο σχήμα, οπότε το θεωρώ νίκη.

Επιστρέψαμε στις αναρριχήσεις μας στον Πόλο, μετά τα Pole Sits, αυτό ήταν σαν ευλογία! Ήμουν αποφασισμένη να ξεπεράσω το προσωπικό μου ρεκόρ των περίπου τριών αναρριχήσεων από τις συνεδρίες της προηγούμενης εβδομάδας, και με λίγη προφορική ενθάρρυνση από τον Dion (ευχαριστώ γι' αυτό, φίλε!), έφτασα σε απόσταση αναπνοής από την κορυφή του στύλου (είναι ένας στύλος 4,2 μέτρων στο στούντιο, οπότε ένα μεγάλο επίτευγμα στο μυαλό μου), αλλά μετά από αυτό, ήμουν εντελώς συντετριμμένη! Την επόμενη φορά θα φτάσω σίγουρα στην κορυφή.

Το να τα δέσω όλα αυτά μαζί και να τα κάνω ομαλά ήταν το επόμενο έργο και πρέπει να παραδεχτώ ότι δεν είναι ακόμα κοντά στο σημείο που θα ήθελα να είναι, αλλά προχωράει.

Η Hannah ανέφερε ότι την επόμενη εβδομάδα θα δοκιμάσουμε την πρώτη μας προσπάθεια στην αναστροφή- I. Can. Not. ΠΕΡΙΜΈΝΩ!

Εβδομάδα Τέταρτη - Aerial Hoop

Ανυπομονούσα για το Hoop όλη την εβδομάδα. Ο ρυθμός είναι πάντα λίγο πιο αργός από το Pole τις Δευτέρες στο Aerial Attic και γενικά με λιγότερο κόσμο, ώστε να μπορείς να εντρυφήσεις πραγματικά σε ό,τι κάνεις. Αλλά η προπόνηση είναι εξίσου προκλητική και ικανοποιητική, οπότε μπήκα στο στούντιο νιώθοντας υπέροχα και έτοιμη για μια καλή συνεδρία.

Η Έλλη μας ζέστανε ως συνήθως και πάλι, νομίζω ότι την ακολούθησα με 99% ακρίβεια αυτή τη φορά.

Στη συνέχεια, προχωρήσαμε στην προπόνηση στα στεφάνια, συμπεριλαμβανομένων των ώμων, του καθίσματος, του λοφίου και των ανελκυστήρων (οι ανελκυστήρες με καλή φόρμα εξακολουθούν να μου διαφεύγουν, αλλά είναι κάτι που πρέπει να βελτιώσω στο σπίτι).

Μετά από αυτό, επανεξετάσαμε το Man In The Moon μεταβαίνοντας στο Amazon, με το οποίο αισθάνομαι πραγματικά άνετα τώρα (ακόμη και η Ellie σχολίασε ότι γίνεται πολύ ρευστό τώρα). Κατάφερα να "αναβαθμίσω" και το Amazon μου, παίρνοντας το χέρι μου από το στεφάνι και χρησιμοποιώντας το κεφάλι/τον λαιμό μου για να παραμείνω μέσα, κάτι με το οποίο είμαι πολύ ευχαριστημένη.

Στη συνέχεια, ήταν ώρα να επιστρέψουμε στην πραγματική εκμάθηση της Γαζέλας και η Έλλη μας έδειξε επίσης μερικές παραλλαγές για όσους παρακολουθούσαν μαθήματα περισσότερο καιρό(Split και Twisted Gazelle). Επικεντρώθηκα στη βασική μου Gazelle και ένιωσα 100% πιο άνετα αυτή την εβδομάδα.

Τέλος, η Έλλη μας έδειξε τη Φωλιά των Πουλιών. Βλέποντάς το αυτό με γέμισε κρύο τρόμο! Η σκέψη να ισορροπώ όλο το βάρος του σώματός μου στο μικρό μέρος της πλάτης μου δεν ήταν ελκυστική, αλλά σύντομα θα ανακάλυπτα ότι δεν ήταν και τόσο κακό το γεγονός (με τσίμπησε λίγο μετά και το νιώθω λίγο ακόμα και σήμερα, αλλά τίποτα το ιδιαίτερο). Ήταν η μετάβαση στην αναστροφή που πραγματικά μου έβαλε τον φόβο για μια στιγμή! Το να είσαι ανάποδα, με τα πόδια σου ανοιχτά να σε κρατούν στο στεφάνι μαζί με όλο σου το βάρος στα χέρια σου πίσω σου και στη συνέχεια να μετακινείς το σώμα σου σε διπλωμένη θέση για να μπορέσεις να μπεις σε Double Knee Hang ήταν η πιο τρομακτική στιγμή στο στεφάνι που είχα μέχρι τώρα, ήμουν τόσο σίγουρη ότι θα έπεφτα, αλλά με λίγη βοήθεια και καθοδήγηση από την Έλλη τα κατάφερα (πολύ άτσαλα κατά τη γνώμη μου, αλλά ε, κάτι είναι).

Έχει περάσει ένας μήνας από τότε που ξεκίνησα αυτό το ταξίδι. Για να είμαι ειλικρινής, δεν ήξερα αν θα τα κατάφερνα μέχρι εδώ. Αλλά είμαι απίστευτα χαρούμενη που ξεκίνησα και που επέμεινα σε αυτό. Ήταν τόσο διασκεδαστικό και μπορώ ήδη να δω πρόοδο τόσο στο Pole όσο και στο Hoop. Ξέρω ότι έχω συστήσει να ξεκινήσετε είτε το pole είτε το hoop αν δεν το έχετε ήδη δοκιμάσει πριν, αλλά θα το ξαναπώ, το συναίσθημα κατά τη διάρκεια και μετά το μάθημα για μέρες μετά είναι εκπληκτικό και ήδη νιώθω πιο δυνατή και πιο σίγουρη για το τι μπορεί να πετύχει το σώμα μου αν το βάλω πραγματικά στο μυαλό μου. Με οδήγησε επίσης να επιστρέψω στην προπόνηση στο σπίτι, είτε πρόκειται για εξάσκηση σε αυτά που έμαθα στο μάθημα είτε για περισσότερα πράγματα που αφορούν τη φυσική κατάσταση/το σωματικό βάρος, κάτι που είναι εξαιρετικά θετικό. Τρώω πιο υγιεινά, αισθάνομαι πιο δυνατός και απολαμβάνω πραγματικά να είμαι ενεργός.

Μην περιμένετε να σας πιάσουν οι ενοχές "νέος χρόνος, νέος εαυτός", πηγαίνετε στο τοπικό σας στούντιο στύλων και εναέριων ασκήσεων και εγγραφείτε σε ένα ή δύο μαθήματα, ακόμη και αν είστε έμπειροι γυμναστές, η ποικιλία των μαθημάτων θα σας κάνει να δουλέψετε με τρόπους που δεν είχατε σκεφτεί πριν, ενώ θα περάσετε υπέροχα με την υποστήριξη υπέροχων ανθρώπων. Ανυπομονώ για τις συνεδρίες της επόμενης εβδομάδας με τη Hannah και την Ellie!

<<< Previous Post – The (Not So) Secret Diary Of A Pole And Aerial Hoop Beginner – Week Three<<<

>>>Επόμενη ανάρτηση - Το (όχι και τόσο) μυστικό ημερολόγιο ενός αρχάριου με στύλο και εναέρια στεφάνη - Εβδομάδα Πέντε>>>

Το (όχι και τόσο) μυστικό ημερολόγιο μιας αρχάριας στο στύλο και το εναέριο στεφάνι - Τρίτη εβδομάδα

Αναρτήθηκε στις από Joey

Τρίτη εβδομάδα - Πολωνός

Μετά από ένα μικρό τράβηγμα των μυών μου στο τελευταίο μάθημα στύλου, ανυπομονούσα να επιστρέψω στο στούντιο και να δοκιμάσω ξανά. Αυτή τη φορά, όλα πήγαν πολύ καλύτερα!

Η Χάνα έλεγξε όλους τους συμμετέχοντες για νέους τραυματισμούς που θα έπρεπε να γνωρίζει και στη συνέχεια τους ζέστανε όλους ως συνήθως. Ειλικρινά, γίνομαι όλο και καλύτερη στο να ακολουθώ την προθέρμανση, αλλά δεν είμαι ακόμα τέλεια (ίσως η τέταρτη εβδομάδα είναι η τυχερή μου εβδομάδα;).

Ξεκινήσαμε με ένα σύντομο πρόγραμμα, το οποίο περιλάμβανε ένα Step Around, σε Falling Lady/Man/Person (όπως και να το αναγνωρίζετε, αυτό είναι ωραίο!), σε Shoulder Roll, στη συνέχεια Chair Spin και τέλος ένα Pole Climb.

Το βήμα Around μου ήταν οικείο από την πρώτη εβδομάδα, οπότε μου φάνηκε αρκετά εύκολο. Η πτώση Lady/Man/Person ήταν λίγο πιο δύσκολη (έμοιαζε με ένα αντίστροφο Attitude Spin;), αλλά νομίζω ότι στο τέλος τα κατάφερα.

Το Shoulder Roll δεν ήταν φίλος μου! Νομίζω ότι επειδή ήμουν τόσο ανενεργή για μεγάλο χρονικό διάστημα (δείτε το εναρκτήριο blog αυτής της σειράς), δυσκολεύτηκα να κυλήσω τον εαυτό μου και να προσγειωθώ με χάρη χωρίς να χτυπήσω δυνατά στο πάτωμα. Μετά από μια γρήγορη αξιολόγηση από τη Hannah, συνειδητοποίησα ότι δεν άνοιγα τα πόδια μου αρκετά και δεν "έσπρωχνα" με το χέρι μου για να κάνω το κύλισμα λίγο πιο χαριτωμένο.

Το στοιχείο του Chair Spin της ρουτίνας ήταν απίστευτα διασκεδαστικό, είναι ένα άλλο πράγμα που έχω δει τόσες πολλές φορές σε επιδείξεις και διαγωνισμούς, οπότε το να το κάνω και να το πετύχω μετά από μερικές προσπάθειες ήταν πραγματικά ικανοποιητικό.

Φοβόμουν το τελευταίο μέρος της ρουτίνας, την ανάβαση στον πόλο. Αυτό ήταν που είχε προκαλέσει τον μικρό μου τραυματισμό την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά ήμουν αποφασισμένη ότι αυτή τη φορά θα το κατάφερνα.

Η Hannah με έβαλε πρώτα να κάνω ένα απλό σήκωμα και μετά να προσπαθήσω να αφαιρέσω ένα χέρι κάθε φορά. Μετά από μερικές προσπάθειες το κατάφερα! Το κλειδί νομίζω ότι είναι η εμπιστοσύνη στον εαυτό σας και η σωστή αναπνοή. Η Hannah το κάνει να φαίνεται απολύτως αβίαστο και έχω ακόμα μεγαλύτερο σεβασμό για όλους τους εθελοντές καθαριστές στύλων σε επιδείξεις και διαγωνισμούς, τους αξίζει ένα δικό τους μετάλλιο/τροφολογία! Στη συνέχεια προσπάθησα να ανέβω πιο ψηλά στον στύλο και να βάλω τον ρυθμό μου, ώστε να είναι ομαλή (προσπαθούσα να το κάνω αυτό με σορτσάκι μπάσκετ, το σορτσάκι για τον στύλο είναι σε παραγγελία!). Κατάφερα τρεις αναρριχήσεις πριν αναγκαστώ να τα παρατήσω, αλλά εξεπλάγην με το πόσο μακριά από το πάτωμα ήμουν.

Το να τα συνδέσω όλα αυτά μαζί και στη συνέχεια να τα διατρέξω με έκανε να νιώσω ότι πραγματικά έμαθα κάτι στο σύντομο χρονικό διάστημα που παρακολουθώ μαθήματα στο Aerial Attic. Μπορώ να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι ασχολούνται τόσο πολύ με τον στύλο, υπάρχει μια άμεση επικύρωση του τι έχετε δουλέψει όταν πετυχαίνετε μια κίνηση, καθώς και η υποστήριξη και η ενθάρρυνση τόσο του εκπαιδευτή όσο και των άλλων συμμετεχόντων στην τάξη είναι μια τεράστια ώθηση στην αυτοπεποίθησή σας.

Δεν υπάρχει Aerial Yoga αυτή την εβδομάδα, καθώς είχα μείνει λίγο πίσω στο γράψιμο αυτής της ανάρτησης, αλλά ελπίζω να διαχειριστώ τον χρόνο μου λίγο καλύτερα την επόμενη εβδομάδα και να επιστρέψω στο "ζεν μου".

Τρίτη εβδομάδα - Aerial Hoop

Μετά από μια υπέροχη συνεδρία στο Aerial Hoop την προηγούμενη εβδομάδα, ήθελα πολύ να επιστρέψω στο στούντιο και να πιέσω περισσότερο για να κάνω μερικές νέες κινήσεις.

Ξεκινήσαμε με το συνηθισμένο μας ζέσταμα, προχωρώντας σε κάποια κλιμάκωση στα στεφάνια, τους ώμους, το κάθισμα, το γρύλο και τους ανελκυστήρες (την πρώτη εβδομάδα τα μισούσα αυτά και τώρα τα αγαπώ παράξενα!).

Η Ellie ξεκίνησε δείχνοντάς μας ένα combo που περιελάμβανε Double/Single Knee Hang, Peter Pan, μετάβαση σε Mermaid και στη συνέχεια Bottom Bar Mermaid.

Το να μπαίνω και να βγαίνω από το στεφάνι ήταν ακόμα πιο εύκολο από ό,τι την προηγούμενη εβδομάδα και η Έλλη σχολίασε ότι έδειχνα πολύ πιο άνετη και άνετη μέσα στο στεφάνι.

Το Double Knee Hang αισθάνθηκα πραγματικά αρκετά άνετα σε σύγκριση με όταν το δοκίμασα για πρώτη φορά. Το να βγάλω το αριστερό μου πόδι για να πάω στο Single Knee Hang ήταν μια μικρή πρόκληση και αισθάνθηκα ότι θα μπορούσα να πέσω, αλλά ήταν υπέροχο να ανεβάσω λίγο τον πήχη. Το δοκίμασα και με την αφαίρεση του δεξιού μου ποδιού αντί του αριστερού, αλλά αυτό δεν ήταν τόσο ασφαλές και δεν μπορούσα να ισιώσω το ελεύθερο πόδι μου (κάτι που θα δουλέψω την επόμενη εβδομάδα).

Ο Πίτερ Παν φάνηκε να κάνει κλικ στο κεφάλι μου πολύ γρήγορα και μέσα σε λίγες προσπάθειες νομίζω ότι το είχα καταφέρει.

Από την άλλη πλευρά, η γοργόνα ένιωσε πολύ άβολα και στις δύο πλευρές (το κύλισμα στα αριστερά μου ήταν λίγο πιο εύκολο από ό,τι στα δεξιά). Το τελικό αποτέλεσμα αυτής της κίνησης μου φάνηκε πολύ ασταθές (ίσως είναι νοητικό), σαν να επρόκειτο να πέσω κατευθείαν έξω από το στεφάνι, αλλά τελικά έφτασα εκεί.

Είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω το Bottom Bar Mermaid μόνο μία φορά κατά τη διάρκεια της συνεδρίας, καθώς υπήρχαν πολλά που έπρεπε να περάσω αυτή την εβδομάδα, αλλά και πάλι, νομίζω ότι είναι κάτι που πρέπει να πάρω την επόμενη εβδομάδα για να σιγουρευτώ ότι θα το καταλάβω πραγματικά.

Ήθελα να επανεξετάσω τον Άνθρωπο στο Φεγγάρι για να μεταβώ στο Amazon, για να σιγουρευτώ ότι το είχα καταλάβει από την προηγούμενη εβδομάδα και αυτή την εβδομάδα το ένιωσα πολύ πιο ομαλά. Η Ellie με ανάγκασε να σηκώσω και τα πόδια μου, όπως μπορείτε να δείτε από τις φωτογραφίες, είμαι λίγο ψηλότερος από τους περισσότερους μαθητές και έτσι φαινόταν σαν να είχα τα πόδια μου στο πάτωμα στον Αμαζόνιο (το υπόσχομαι ότι δεν το έκανα!), δείτε την παρακάτω εικόνα ως απόδειξη.

Κυριολεκτικά παραληρώ για τα μαθήματα μου σε όποιον με ακούει, λέγοντάς τους για το τι έκανα και πόσο καλά αισθάνομαι για μέρες μετά! Δεν μπορώ να το συστήσω αρκετά στους φίλους μου, είναι τόσο διαφορετικό από κάθε άλλη προπόνηση ή μάθημα που έχω κάνει ποτέ πριν, πολύ πιο ενδιαφέρον και ικανοποιητικό. Αν κάνετε ήδη pole ή hoop, σας συνιστώ ανεπιφύλακτα να ξεκινήσετε όποιο από τα δύο δεν κάνετε ήδη.

<<< Previous Post – The (Not So) Secret Diary Of A Pole And Aerial Hoop Beginner – Week Two<<<

>>>Επόμενη ανάρτηση - Το (όχι και τόσο) μυστικό ημερολόγιο ενός αρχάριου Pole και Aerial Hoop - Εβδομάδα Τέταρτη>>>

Το (όχι και τόσο) μυστικό ημερολόγιο μιας αρχάριας στο στύλο και το εναέριο στεφάνι - Δεύτερη εβδομάδα

Αναρτήθηκε στις από Joey

Εβδομάδα Δύο - Πολωνός

Μετά το πρώτο μου μάθημα με στύλο, ανυπομονούσα να επιστρέψω στο στούντιο και να ξεκινήσω ξανά την προπόνηση με τη Χάνα! Όλο το προηγούμενο Σαββατοκύριακο το σκεφτόμουν και φρόντιζα να θυμάμαι όλα όσα είχα μάθει από την την πρώτη εβδομάδα.

Στις 19:30 της Δευτέρας ήμουν έτοιμη να επιστρέψω! Ως συνήθως, κάναμε προθέρμανση (μετά την πρώτη εβδομάδα, μπόρεσα να ακολουθήσω τη Χάνα λίγο καλύτερα, αλλά ο συντονισμός μου χρειάζεται ακόμα λίγη δουλειά!) και στη συνέχεια αρχίσαμε να κάνουμε κάποια προπόνηση στο στύλο.

Αφού μου έδειξαν πώς να κάνω ένα απλό τράβηγμα στον στύλο για προπόνηση, προσπάθησα να το κάνω μόνος μου, και ξαφνικά ένιωσα έναν τρομερό πόνο στο πάνω μέρος της κοιλιάς μου! Χρειάστηκα λίγα λεπτά για να αναπνεύσω, ήπια μια-δυο γουλιές νερό και ήμουν έτοιμη να ξαναπροσπαθήσω. Αλλά ο πόνος επέστρεψε! Η Χάνα μου μίλησε και με ρώτησε πώς τα πάω και της εξήγησα το πρόβλημα. Με ανησυχία μου πρότεινε να κάνω ένα εκτεταμένο διάλειμμα πριν ξαναδοκιμάσω. Μετά το διάλειμμα, δοκίμασα άλλη μια φορά, αλλά δεν είχε αποτέλεσμα. Δυστυχώς, έπρεπε να διακόψω τη δεύτερη εβδομάδα της περιπέτειας μου με το στύλο. Η Χάνα μου πρότεινε να πάω σπίτι και να κάνω μερικές ήπιες διατάσεις για να βεβαιωθώ ότι θα λύσω το πρόβλημα. Πήρα επίσης μερικά θερμαντικά μαξιλάρια και ένα κουτί ιβουπροφαίνη πριν πάω σπίτι και το αποκαλέσω νύχτα. Στεναχωρήθηκα πολύ που δεν μπόρεσα να συμμετάσχω, καθώς ανυπομονούσα για το μάθημα όλη την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά όπως μου είπαν πολλοί άνθρωποι από τότε: "πρέπει να ακούς το σώμα σου", και το δικό μου μου έλεγε να επιβραδύνω προς το παρόν.

Μάθημα μπόνους: Γιόγκα

Αφού ηρέμησα για το υπόλοιπο της Δευτέρας και της Τρίτης, η Τετάρτη πλησίαζε και το μάθημα Aerial Hoop με την Έλλη πλησίαζε. Ανησυχούσα λίγο μήπως δεν είχα δώσει αρκετό χρόνο στον εαυτό μου για να συνέλθω από ό,τι είχα κάνει στον εαυτό μου στο Pole δύο νύχτες πριν.

Μερικοί συνάδελφοι μου πρότειναν να δοκιμάσω το μάθημα εναέριας γιόγκα που γίνεται στο Aerial Attic πριν από το κανονικό μου μάθημα Hoop, καθώς είναι πολύ χαλαρωτικό και καλό για διατάσεις. Η εναέρια γιόγκα είναι κάτι που με ιντριγκάρει εδώ και αρκετό καιρό, οπότε δεν χρειάστηκε να με πείσω και πολύ!

Έφτασα για να βρω τον εκπαιδευτή μου για το μάθημα ήταν ο φοβερός Jessica Ashby, μια άλλη απόφοιτος της έκθεσης X-POLE! Φυσικά, ενημέρωσα την Jessica για το τι ακριβώς είχα κάνει στο μάθημα pole δύο νύχτες νωρίτερα σχετικά με τον μικρό μου τραυματισμό.

Δεν μπορώ καν να περιγράψω πόσο χαλαρωτική αλλά και διασκεδαστική ήταν η συνεδρία. Μετά, ένιωσα εντελώς ζεν, ευχαριστώ Jess! Επίσης, ευχαριστώ για τη συμβουλή σχετικά με τη σωστή αναπνοή (δηλαδή την εκπνοή όταν πρόκειται να επιχειρήσετε μια ανύψωση ή να καταβάλλετε προσπάθεια, αυτό βοήθησε σημαντικά!)

Εβδομάδα δύο - Aerial Hoop

Είχα περίπου μια ώρα να περιμένω ανάμεσα στο μάθημα Aerial Yoga και Hoop, οπότε φρόντισα να πιω άφθονο νερό και να τσιμπήσω μερικά φρούτα πριν επιστρέψω από το γραφείο στο στούντιο. Έχοντας κατά νου τι είχα κάνει στο μάθημα pole, μίλησα με την Ellie και αποφασίσαμε να το πάμε αργά αυτή την εβδομάδα.

Η Ellie μας έτρεξε με την προθέρμανση και το τέντωμα πριν μας βάλει να κάνουμε κάποια προπόνηση στα στεφάνια. Παίρνοντας κατάκαρδα τη συμβουλή της Τζες για την αναπνοή, ο πόνος ήταν απολύτως ελάχιστος, ένιωθα ένα ελαφρύ τράβηγμα ακόμα, αλλά αυτό ήταν αναμενόμενο, νομίζω.

Δουλέψαμε πάνω σε αυτά που είχα κάνει την προηγούμενη εβδομάδα, συγκεκριμένα το Gazelle και το Man In The Moon, αλλά προσθέσαμε τη μετάβαση στο Amazon και επίσης το Double Knee Hang .

Πρέπει να παραδεχτώ ότι αυτή την εβδομάδα, η είσοδος στο στεφάνι και οι ελιγμοί μέσα σε αυτό μου φάνηκαν πολύ πιο ομαλοί. Νομίζω ότι αυτό ήταν ένας συνδυασμός του να έχω συνηθίσει την κίνηση του στεφάνου (εξακολουθεί να ταλαντεύεται αρκετά όταν μπαίνω μέσα, δεν το έχω καταφέρει ακόμα, αλλά βελτιώνομαι) και ο φόβος της πτώσης γίνεται όλο και μικρότερος όσο περισσότερο είμαι μέσα στο στεφάνι. Το να βγαίνω από το στεφάνι χωρίς απλά να πηδάω κάτω είναι κάτι που πρέπει ακόμα να δουλέψω, αλλά είμαι απίστευτα χαρούμενη με την πρόοδό μου μέχρι στιγμής τόσο στον στύλο όσο και στο στεφάνι!

Συνοψίζοντας: βεβαιωθείτε πάντα ότι προθερμαίνεστε σωστά, προσέξτε την αναπνοή σας, ακούστε το σώμα σας και δείξτε τα δάχτυλα των ποδιών σας!

<<< Previous Post – The (Not So) Secret Diary Of A Pole And Aerial Hoop Beginner – Week One<<<

>>>Επόμενη ανάρτηση - Το (όχι και τόσο) μυστικό ημερολόγιο ενός αρχάριου με στύλο και εναέρια στεφάνη - Τρίτη εβδομάδα>>>

ΤΟ (ΌΧΙ ΚΑΙ ΤΌΣΟ) ΜΥΣΤΙΚΌ ΗΜΕΡΟΛΌΓΙΟ ΜΙΑΣ ΑΡΧΆΡΙΑΣ ΣΤΟ ΣΤΎΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΑΈΡΙΟ ΣΤΕΦΆΝΙ - ΠΡΏΤΗ ΕΒΔΟΜΆΔΑ

Αναρτήθηκε στις από Joey

Εβδομάδα πρώτη - Πολωνός

Εντάξει, ήμουν πολύ ενθουσιασμένη και νευρική για να παρακολουθήσω το πρώτο μου μάθημα με στύλο, αλλά μόλις μπήκα στο στούντιο, όλα αυτά έλιωσαν, όλοι με έκαναν να νιώσω απίστευτα ευπρόσδεκτη (ήμουν ο μόνος άντρας που παρακολουθούσε το μάθημα και ένιωθα λίγο εκφοβισμένη, όλοι οι άλλοι έδειχναν πολύ σίγουροι και σαν να έκαναν στύλο για λίγο καιρό).

Ξεκινήσαμε με μερικές διατάσεις για να ζεσταθούμε και δεν είμαι το πιο συντονισμένο ή χωροταξικό άτομο που θα συναντήσετε (περπατάω τακτικά σε πλαίσια πόρτας στο ίδιο μου το σπίτι και όποιος με έχει δει να χορεύω θα σας πει ότι κινούμαι σαν μωρό καμηλοπάρδαλη!), αλλά ακολουθώντας τον εκπαιδευτή μου, τον απολύτως λαμπρό Hannah Rose Kaynes, σύντομα ένιωθα άνετα και ζεστάθηκα κατάλληλα.

Χωριστήκαμε σε δύο ομάδες, σε εντελώς αρχάριους και σε άτομα που είχαν ήδη παρακολουθήσει δύο με τρία μαθήματα. Ήμασταν έξι άτομα στην ομάδα των αρχάριων και όλοι μαζί μοιραστήκαμε έναν στύλο.

Η Hannah ξεκίνησε δείχνοντάς μας ένα Step Around, με τη σωστή φόρμα και τοποθέτηση των χεριών. Την πρώτη φορά που έκανα βήμα γύρω από τον στύλο γέλασα δυνατά με τον εαυτό μου, ένιωθα απίστευτα περίεργα, αλλά και πολύ διασκεδαστικά! Όλοι ήταν πολύ ενθαρρυντικοί και φιλικοί, μου έδιναν υποδείξεις για το τι έκανα και με συγχάρηκαν που τα κατάφερα μετά από λίγες προσπάθειες.

Αφού προπονήσαμε και τις δύο πλευρές για περίπου 15 λεπτά, η Hannah μας προχώρησε σε ένα Attitude spin. Τώρα, μου είχε ασκηθεί κριτική επειδή έβγαζα τα πόδια μου από το πάτωμα νωρίτερα όταν μάθαινα το step around, αλλά μου είπαν ότι αυτό θα μου χρησίμευε αργότερα, λοιπόν, με το Attitude spin τώρα κατάλαβα! Η τοποθέτηση του ποδιού που δεν έρχεται σε επαφή με τον στύλο σε αυτή την κίνηση μου φάνηκε πολύ περίεργη (διάβασε κράμπες), αλλά μετά από μερικές δοκιμές εκτός στύλου με όλους τους άλλους στην ομάδα και μετά από μερικές ακόμα στον στύλο και από τις δύο πλευρές, ένιωσα αρκετά φυσικό.

Προχωρήσαμε στο Fan Kick ως το τελευταίο πράγμα που έπρεπε να μάθουμε εκείνο το βράδυ. Και πάλι, εξασκηθήκαμε στις κινήσεις των ποδιών στο πάτωμα ως ομάδα πριν το δοκιμάσουμε στον στύλο. Αυτό δεν μου φαινόταν φυσικό, αλλά μετά από μερικές προσπάθειες και αφού σκέφτηκα "χέσ' το, κάν' το", το κατάφερα! Το αναπόφευκτο "δείξε τα δάχτυλα των ποδιών σου Joey" τέθηκε σε αυτό το σημείο του μαθήματος από τη Hannah και πάλι γέλασα δυνατά! Αλλά μόλις το έκανα, δέχτηκα κομπλιμέντα για το πόσο ωραίο σημείο έχω (σημαντικό ενισχυτικό αυτοπεποίθησης, ευχαριστώ Χάνα!).

Τέλος, συνδέσαμε και τα τρία πράγματα που είχαμε μάθει μαζί, πράγμα που μας ικανοποίησε πάρα πολύ. Η πρόοδος που μπορείς να κάνεις σε ένα μόνο μάθημα και να δεις αμέσως τα αποτελέσματα αυτών που έμαθες είναι πολύ ικανοποιητική, μια εντελώς διαφορετική εμπειρία από οποιαδήποτε προπόνηση στο γυμναστήριο που έχω δοκιμάσει στο παρελθόν.

Λίγες ακόμα διατάσεις πριν τελειώσει το μάθημα και τελειώσαμε! Οφείλω να ομολογήσω ότι πονούσα για μια μέρα περίπου μετά, αλλά το περίμενα απόλυτα αυτό, αφού δεν είχα κάνει τίποτα στο γυμναστήριο ή στο σπίτι για τόσο πολύ καιρό, αλλά ειλικρινά, οι πόνοι μου θύμισαν ότι πραγματικά σήκωσα τον πισινό μου και άφησα το Netflix για να κάνω κάτι.

Συνολικά, ήταν τόσο διασκεδαστικό και ένας τόσο φιλόξενος και φιλικός χώρος, που ανυπομονώ για το επόμενο μάθημα, θα μάθουμε αναρρίχηση!

Επίσης, ένα μεγάλο ευχαριστώ στους Dion για το θερμό καλωσόρισμα και την υπέροχη κουβέντα μετά το μάθημα σχετικά με αυτό το έργο!

Εβδομάδα πρώτη - Aerial Hoop

Έτσι, αφού "έσπασα το κεράσι μου" και παρακολούθησα το πρώτο μου μάθημα στύλου τη Δευτέρα, δεν αισθάνθηκα σχεδόν τόσο εκφοβισμένη μπαίνοντας στο Aerial Attic για το πρώτο μου μάθημα εναέριου στεφάνου!

Και πάλι, όλοι ήταν εξαιρετικά φιλικοί και άνετοι. Ο εκπαιδευτής μου για αυτό το μάθημα ήταν η υπέροχη Ellie Pickersgill, με την οποία έχω συνεργαστεί σε αρκετές εκδηλώσεις και εκθέσεις, οπότε ένιωσα άνετα μόλις ξεκινήσαμε.

Αυτό συνέβαινε μέχρι να ξεκινήσουμε την κλιμάκωση, αλλά θα αναφερθώ σε αυτό σε λίγο! Η Ellie μας ζέστανε με πολλές διατάσεις για να βεβαιωθεί ότι ήμασταν ωραίοι και ευλύγιστοι για το μάθημα. Πρέπει να παραδεχτώ ότι ίδρωσα λίγο, αλλά μου ήταν πιο εύκολο να το ακολουθήσω αφού είχα κάνει το ζέσταμα της Hannah τη Δευτέρα.

Στη συνέχεια ξεκινήσαμε την προετοιμασία μας.Ειλικρινά, μετά το στύλο τη Δευτέρα, ήμουν απόλυτα ενθουσιασμένος όλο το βράδυ της Δευτέρας και το μεγαλύτερο μέρος της Τρίτης, μέχρι που άρχισαν οι πόνοι. Ο βήχας ή το φτέρνισμα από το βράδυ της Τρίτης έως το βράδυ της Τετάρτης ήταν ένα παιχνίδι ρώσικης ρουλέτας με αποτέλεσμα ένα οδυνηρό τσίμπημα στην περιοχή της κοιλιάς μου! Μόλις περάσαμε από ένα ή δύο σετ κλιματισμού, ένιωσα αμέσως καλύτερα (οι πόνοι στον στύλο υποχώρησαν και αντικαταστάθηκαν από κάποιους νέους πόνους!).

Μπορούσα πραγματικά να αισθανθώ τη δουλειά που έκανα με το στεφάνι, ειδικά γύρω από τους ώμους, το στήθος, την πλάτη και τον κορμό μου.

Μετά από αυτό, προχωρήσαμε στην πρώτη μας κίνηση στο στεφάνι: Splits Away. Για μένα, αυτό αμέσως ένιωσα ότι είχα πετύχει κάτι στο μάθημα, ένα υπέροχο συναίσθημα!

Η επόμενη κίνηση ήταν το Man In The Moon, το οποίο πρέπει να πω ότι ήταν το αγαπημένο μου πράγμα που έμαθα στο μάθημα μέχρι στιγμής. Έχω δει αυτή την κίνηση τόσες πολλές φορές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και παρόλο που βρήκα ότι είναι σχετικά απλή για να την πετύχω, πάντα μου φαίνεται αρκετά εντυπωσιακή, γιατί όταν κάποιος την κάνει, πραγματικά "μοιάζει σαν στο σπίτι του" στο στεφάνι.

Τέλος, η Ellie με πήγε στο Gazelle, το οποίο ήταν το λιγότερο αγαπημένο μου, για δύο λόγους: μου φάνηκε λίγο άβολο (ίσως όταν βελτιωθεί η ευλυγισία μου, να μου αρέσει περισσότερο!) και δεύτερον, επειδή δεν ένιωσα ότι πραγματικά το "καρφώθηκα" σαν κίνηση (υπάρχει πάντα η επόμενη εβδομάδα!).

Μετά από αυτό, ένα γρήγορο ζέσταμα για την πρόληψη τραυματισμών και αυτό ήταν το τέλος της πρώτης μου τάξης Aerial Hoop. Το απόλαυσα πάρα πολύ, όπως και το μάθημα του στύλου, αλλά για διαφορετικούς λόγους.

Ο πιο αργός ρυθμός του μαθήματος του στεφάνου ήταν πολύ διαφορετικός για μένα και η εστίαση στη δύναμη του άνω μέρους του σώματος μου άρεσε πραγματικά, καθώς μπορούσα να αισθανθώ τους μυς μου να δουλεύουν εκεί και τότε, ενώ με το μάθημα του στύλου, σίγουρα ίδρωσα, αλλά δεν το ένιωσα μέχρι την επόμενη μέρα.

Το μόνο κοινό που είχαν και οι δύο για μένα ήταν ένα υπέροχο συναίσθημα μετά και μια πραγματική αίσθηση ότι πέτυχα κάτι.

Είμαι απίστευτα χαρούμενη που δήλωσα συμμετοχή σε αυτό το πρόγραμμα και ανυπομονώ να φτάσω στη δεύτερη εβδομάδα!

<<<Previous post – The (Not So) Secret Diary Of A Pole And Aerial Hoop Beginner – Introduction<<<

>>>Επόμενη ανάρτηση - Το (όχι και τόσο) μυστικό ημερολόγιο ενός αρχάριου με στύλο και εναέρια στεφάνη - Δεύτερη εβδομάδα>>>

Το (όχι και τόσο) μυστικό ημερολόγιο ενός αρχάριου σε στύλο και εναέρια στεφάνη

Αναρτήθηκε στις από Joey

Επισκέπτομαι πολλά στούντιο, διαγωνισμούς και βιτρίνες για τη δουλειά μου εδώ στο X-POLE. Μετά την αρχική γνωριμία με τους ανθρώπους, κάθε φορά προκύπτει η αναπόφευκτη ερώτηση: "Λοιπόν, κάνεις pole ή aerial;" Η απάντησή μου για πάνω από τρία χρόνια είναι πάντα η ίδια: "Όχι, αλλά αν δεν ήμουν τόσο απασχολημένη, θα ήθελα πολύ να το δοκιμάσω!"

Ένα άλλο σχόλιο είναι συνήθως κάτι σαν: "Θα πρέπει να σου αρέσει να έχεις το στούντιο X-POLE ακριβώς πάνω από το γραφείο σου, στοιχηματίζω ότι είσαι εκεί κάθε μέρα!" Και πάλι, θα ήθελα πολύ να απαντήσω με ένα ηχηρό ναι, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν έχω πατήσει το πόδι μου στο στούντιο καθ' όλη τη διάρκεια της θητείας μου στην X-POLE, παρά μόνο για λόγους εργασίας.

Πρόσφατα, είχα πολλές συζητήσεις με ανθρώπους σχετικά με το χαμηλό επίπεδο των ανδρών που συμμετέχουν στο Pole και στο Aerial (τόσο από την άποψη της παρακολούθησης μαθημάτων όσο και από την άποψη των συμμετεχόντων σε διαγωνισμούς). Κανείς δεν είναι απόλυτα σίγουρος γιατί είναι τόσο λίγοι, αλλά είναι ένα επαναλαμβανόμενο θέμα των συζητήσεων που κάνω με ανθρώπους στα ταξίδια μου.

Πάντα έτρεφα δέος για τη σωματική ικανότητα, την αυτοπεποίθηση και τη γενναιότητα όλων των διαγωνιζομένων και των καλλιτεχνών που βλέπω στις εκδηλώσεις που παρακολουθώ. Προσθέστε σε αυτό τη δημιουργικότητα ορισμένων από τα κομμάτια που οι άνθρωποι φέρνουν στη σκηνή και δεν μπορώ παρά να θαυμάζω κάθε άτομο που έχει την αποφασιστικότητα και την πειθαρχία να προπονείται και να φέρνει το όραμά του στη σκηνή.

Αφού σκέφτηκα πολύ και σκληρά τα παραπάνω σημεία, αποφάσισα να βάλω τα λεφτά μου εκεί που είναι το στόμα μου και να δηλώσω συμμετοχή για τα μαθήματα για αρχάριους με στύλο και για αρχάριους με εναέρια στεφάνη στο The Aerial Attic studio.

Πλήρης αποκάλυψη, δεν έχω πάει σε γυμναστήριο ή δεν έχω κάνει γυμναστική με οποιαδήποτε τακτικότητα εδώ και πάνω από δύο χρόνια, δεν έχω παρακολουθήσει ποτέ μάθημα με στύλο ή εναέριο στεφάνι(έχω παίξει λίγο σε εμπορικές εκθέσεις, γυρίσματα βίντεο και εκθέσεις), οπότε ξεκινάω από την αρχή με κάθε έννοια της φράσης.

Είμαι πολύ ενθουσιασμένη με αυτό και θα μοιράζομαι τις εμπειρίες μου (και τους μυϊκούς πόνους/φιλήματα στύλου) και την πρόοδό μου μέσω μιας εβδομαδιαίας ανάρτησης στο blog μου στο x-pole.co.uk και μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (δείτε στο κάτω μέρος αυτής της ανάρτησης τους συνδέσμους για τα προφίλ μου στο Facebook και το Instagram), οπότε αν θέλετε να έχετε μια εικόνα για το πώς είναι για κάποιον που ξεκινάει το pole και το aerial hoop από το απόλυτο μηδέν (και να γελάσετε), παρακολουθήστε το τμήμα του ιστολογίου της ιστοσελίδας X-POLE.

>>>Επόμενη ανάρτηση - Το (όχι και τόσο) μυστικό ημερολόγιο ενός αρχάριου με στύλο και εναέρια στεφάνη - Εβδομάδα πρώτη>>>